Zasilanie awaryjne to jeden z kluczowych elementów w projekcie każdej serwerowni. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem są tzw. zasilacze bezprzerwowe, znane szerzej pod angielskim akronimem UPS (Uninterruptible Power Supply). Zasilacze tego typu mają dwie podstawowe funkcje - zapewniają nieprzerwaną pracę systemu teleinformatycznego oraz chronią urządzenia go tworzące przed zbyt wysokim napięciem.

Przede wszystkim, dzięki wewnętrznemu akumulatorowi, pozwalają na podtrzymanie pracy całego serwera w przypadku przerwy lub zakłóceń dostawy energii elektrycznej. Celem podtrzymania jest przede wszystkim umożliwienie obsłudze serwerowni bezpiecznego zapisania danych i wyłączenia wszystkich serwerów oraz sieci teleinformatycznej przedsiębiorstwa. Czas podtrzymania zależy od wielu różnych czynników, takich jak pojemność akumulatora czy pobór energii przez podłączony do urządzenia system. Zazwyczaj jednak wynosi on nie więcej niż 10-15 minut.

O ile typowy komputer domowy potrzebuje zasilacza awaryjnego o mocy nie większej niż 1000VA (1 kVA), to UPC stosowane w serwerowniach mają akumulatory o znacznie większej pojemności. Najczęściej instaluje się urządzenia o mocy co najmniej kilkunastu kVA, choć w sprzęt w dużych serwerowniach zabezpieczany jest zazwyczaj zasilaczami o mocy dochodzącej do 500 kVA, a czasie podtrzymania nierzadko przekraczającym godzinę. Jednym z najważniejszych parametrów określających klasę danego zasilacza bezprzerwowego jest jego nadmiarowość (redundacja) - a więc swego rodzaju "zapas mocy", nadwyżka zapewnianej mocy nad zapotrzebowaniem na nią. Im nadmiarowość jest większa, tym system zasilania jest bardziej niezawodny, a ryzyko poniesienia strat mniejsze.

Druga funkcja UPS polega na ochronie podłączonych urządzeń przed nagłymi skokami napięcia w sieci elektrycznej. Zwiększa to żywotność urządzeń aktywnych zgromadzonych w serwerowni oraz ich niezawodność, a co za tym idzie - chroni firmowe dane.

Zasilacze awaryjne mogą być umieszczane w szafach dystrybucyjnych, ale równie często używa się urządzeń wolno stojących. Przewaga tych pierwszych polega na tym, że nie zajmują one miejsca na podłodze serwerowni. Bez względu na formę, zasilacze bezprzerwowe podłącza się pomiędzy źródłem zasilania, a urządzeniem lub urządzeniami, które mają być przez nie chronione.