Niezwykle ważnym aspektem ochrony fizycznej danych zgromadzonych w każdej serwerowni (czy data center), jest kwestia odpowiedniego zabezpieczenia pomieszczenia serwerowego przed pożarem. Oczywiście, nowoczesne biura wyposażone są w mniej lub bardziej zaawansowane systemy wykrywania i gaszenia ognia, ale, ze względu na niezwykle ważną funkcję serwerowni, powinna ona zostać wyposażona w dodatkowy system przeciwpożarowy, który zagwarantuje firmie bezpieczeństwo jej danych - w wyniku ewentualnej ich straty, pozycja firmy na rynku może ulec daleko idącej destabilizacji.

Systemy przeciwpożarowe w zależności od ich przeznaczenia można podzielić na trzy podgrupy: systemy odcięcia ognia, bierne zabezpieczenia antypożarowe oraz systemy detekcji i gaszenia pożaru (za: R. Pawlak, " Okablowanie strukturalne sieci. Teoria i praktyka."). Te pierwsze, służące odizolowaniu i uniemożliwieniu rozprzestrzenienia się ognia w pomieszczeniu (lub całym budynku), stosowane są tylko w największych serwerowniach, których powierzchnia liczona jest co najmniej w setkach metrów kwadratowych. Mniejsze pomieszczenia serwerowe, jako znacznie bardziej zwarte strukturalnie, nie wymagają zastosowania tego typu rozwiązań.

Bierne systemy antypożarowe służą przede wszystkim zapobieżeniu wybuchowi pożaru lub ograniczeniu jego następstw. Do tej kategorii zabezpieczeń można zaliczyć przede wszystkim ognioodporne ściany i drzwi, które zapewniają kilkudziesięciominutową odporność pomieszczenia na zewnętrzne działanie ognia. W podobny sposób działają farby niepalne, którymi maluje się zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne ściany serwerowni.

Systemy detekcji składają się z czujek, których zadaniem jest jak najszybsze wykrycie ognia, uruchomienie urządzeń gaśniczych oraz przekazanie sygnału o pożarze straży pożarnej.

Urządzenia gaśnicze montowane w pomieszczeniach z delikatnym sprzętem elektronicznym, muszą być specjalnie przygotowane do gaszenia pożarów w tego typu środowisku. Aby uniknąć strat po pożarowych spowodowanych samym gaszeniem, w stosuje się  w nich takie substancje, które nie niszczą sprzętu elektronicznego. Najczęściej są to tzw. gazy obojętne, takie jak dwutlenek węgla, azot, argonit czy  halogenopodobne węglowodory. Działają one w dwojaki sposób; wtłoczenie do pomieszczenia CO₂, azotu lub argonitu obniża stężenie tlenu do takiego poziomu, który uniemożliwia podtrzymywanie ognia, podczas gdy węglowodory halogenopodobne absorbują ciepło z procesu spalania, czego skutek jest dokładnie taki sam, jak w przypadku pierwszej grupy gazów. Obecnie najczęściej wykorzystywanym środkiem gaśniczym w serwerowniach jest gaz HFC-227ea (FM-200) - w pełni obojętny dla środowiska i bezpieczny dla elektroniki, węglowodorowy gaz halogenopodobny. Instalacje wykorzystujące ten rodzaj gazu są co prawda stosunkowo drogie, ale zarazem uznawane za najbardziej wydajne i najbezpieczniejsze dla sprzętu zgromadzonego w serwerowni.