Kable typu UTP, zwane skrętkami nieekranowanymi, stanowią obecnie najczęściej stosowany środek transmisji danych we współczesnych sieciach firmowych. Są to kable zbudowane ze skręconych ze sobą nieekranowanych, a więc nieobleczonych aluminium, par przewodów miedzianych. Zastosowany splot umożliwia wykluczenie powstania zakłóceń, których źródłem jest środowisko zewnętrzne.

Najczęściej spotykaną klasyfikacją kabli UTP ze względu na ich wydajność jest ta zaproponowana wspólnie przez amerykańskie organizacje EIA (Sojusz Przemysłu Elektronicznego) i TIA (Stowarzyszenie Przemysłu Telekomunikacyjnego) zajmujące się opracowywaniem norm dotyczących szeroko pojętego sprzętu elektronicznego. Zgodnie z tym standardem, wyodrębniono osiem kategorii wydajnościowych kabli UTP - od 1 do 7 (z dodatkową kategorią 5+ lub 5e) skrętek nieekranowanych, obecnie jednak znaczenie mają jedynie cztery ostatnie z nich - 5, 5+(5e), 6 oraz 7. Najbardziej rozpowszechnionym standardem jest 5+, pozwalające na transfer danych w obrębie sieci z szybkością do 100 Mb/s. Wybór odpowiedniej kategorii używanych kabli ma bardzo duże znaczenie dla funkcjonowania całej sieci. Tak jak i w przypadku serwerów, budując strukturę okablowania należy myśleć przyszłościowo i wybierać te technologie, które będziemy mogli wykorzystywać także w dającej się przewidzieć przyszłości.